۱۵۶۳۳۸۳۴۶۸۲۵۹۵۴۸۰۰
نشست ایران هوشمند و مراسم گشایش بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی الکامپ- ۲۶ تیر ۹۸
۲۹ تیر ۱۳۹۸
qw
با حمایت صندوق نوآوری و شکوفایی ریاست جمهوری صورت گرفت؛ ارائه دستاوردهای حوزه دانش بنیان در پاویون شرکت‌های دانش بنیان در نمایشگاه الکامپ ۲۰۱۹
۲۹ تیر ۱۳۹۸

استفاده از دستکش واقعیت مجازی در دنیای دیجیتال

محققان کره‌ای، دستکشی طراحی کرده‌اند که می‌توان با استفاده از آن با دنیای دیجیتال ارتباط برقرار کرد.

به گزارش روابط عمومی صندوق نوآوری و شکوفایی ریاست جمهوری، محققان کره‌ای با استفاده از محرک پنوماتیک و حسگر دارای اثر فشار برقی (پیزوالکتریک)، نوعی سیستم دستکش نرم و منعطف واقعیت مجازی طراحی کرده‌اند.

این مدل دستکش به کاربر اجازه می‌دهد که با استفاده از دست مجازی خود، وارد دنیای واقعیت مجازی شود و جسمی را در این فضا بردارد و حتی شکل و اندازه آن را حس کند. این دستکش، به چند حسگر و محرک مجهز است.

حسگرها با استفاده از فناوری اثر فشار برقی یا پدیده پیزوالکتریک کار می‌کنند. در این پدیده با اعمال نیروی خارجی، میدان الکتریکی ایجاد می‌شود. در واقع وقتی حسگرهای این دستکش فشرده شوند، الکتریسیته تولید می‌شود.

می‌توان این دستکش را به دست کرد و با خم و راست کردن انگشتان دست، پالس‌های الکتریکی قابل اندازه‌گیری تولید کرد. سپس یک نرم‌افزار، این پالس‌های الکتریکی را به فرامینی برای به حرکت درآوردن دست مجازی تبدیل می‌کند.

محققان می‌گویند، حرکات انگشتان دست به وسیله حسگرهای پیزوالکتریک منعطف، شناسایی شده و به وسیله سیستم بلوتوث که برای ارتباط برقرار کردن با دست مجازی به کار رفته است، به فضای مجازی منتقل می‌شود.

حسگرهای دستکش، در انگشت‌های شست، اشاره و میانی قرار داده شده‌اند. این دستکش به طور کلی ۱۱ حسگر دارد که  با نوعی چسب سیلیکونی به دستکش متصل شده‌اند و می‌توانند تمام حرکات انگشت‌های شست، اشاره و میانی را شناسایی کنند.

محرک‌های تعبیه شده در دستکش، جالب هستند و هر کدام از آنها حاوی حباب هوای مسطح کوچک هستند که درون نوعی پوسته نازک سیلیکونی قرار گرفته‌اند. با استفاده از کمی جریان الکتریکی می‌توان شکل سیلیکون را تغییر داد و بدین ترتیب هوای درون آن را به فضایی تنگ‌تر فرستاد و حباب درون سیلیکون به بالا فرستاده شود. وقتی این حباب‌ها وارد نوک انگشتان دستکش می‌شوند، این حس را به کاربر می‌دهند که گویی چیزی را گرفته و لمس می‌کند.

تمام قطعات این ابزار از جمله، باتری و مدار متصل به نوار دور مچ، فقط به اندازه یک سیب متوسط وزن دارند.

محققان کره‌ای برای آزمایش این دستکش واقعیت مجازی، با آن در فضای مجازی به بازی شطرنج پرداختند. محرک‌های دستکش می‌توانند ابعاد‌ فیزیکی جسمی در فضای مجازی را شبیه‌سازی کنند تا به گونه‌ای به نظر بیاید که گویی کاربر جسمی واقعی را به دست گرفته است.

زمانی که کاربر دستکش را به دست کرده و جسمی را در فضای مجازی برمی‌دارد، حرکات انگشتان دست او به وسیله حسگرهای دستکش شناسایی می‌شوند. اطلاعات از حسگرها به وسیله بلوتوث به برنامه‌ای نرم‌افزاری منتقل شده و این برنامه، حرکات مجازی را به حرکات واقعی روی صفحه نمایش تبدیل می‌کند.

گرفتن یک جسم در فضای مجازی، محرک‌های نرم سیلیکونی دستکش را فعال می کند و این محرک‌ها از محیط واقعیت مجازی، علامتی را دریافت می‌کنند که باعث می‌شود هوای درون آنها به حرکت درآمده و تا نوک انگشتان گسترش پیدا کند. سپس فشاری که به نوک انگشتان وارد می‌شود به کاربر این حس را می‌دهد که جسمی را لمس کرده و برمی‌دارد. این دستکش می‌تواند احساس ما از واقعیت مجازی را واقعی‌تر کند.