مشارکت در سرمایه گذاری برای طرح های شیرین سازی آب

کشور ایران با متوسط بارش سالیانه حدود 250 میلیمتر، یکی از کشورهای خشک کره زمین به حساب می­ آید. با توجه به کمبود بارش و ایجاد خشکسالی نسبی به خصوص در بخش­های جنوبی و مرکزی کشور در سال­های اخیر شاهد پایین آمدن سطح آب در چاه­ها به خاطر برداشت­های بی رویه بوده است. از طرفی حفر چاه­های بدون مجوز و با مجوز جدید خود به این مشکلات دامن زده است.
متأسفانه هنوز در برخی از مناطق کشور آبیاری به روش سنتی که به هدر رفتن بیشتر آب منجر می­شود، ادامه دارد.
ضمن تأکید بر تصحیح روش­های آبیاری و توسعه روش­های جدید آبیاری، لازم است که با یک برنامه ریزی کوتاه، میان و درازمدت مشکل تأمین آب شرب ساکنین شهرها و روستاها که از این نیاز ضروری محروم هستند را حل کنیم. متأسفانه حرکت در جهت احداث واحدهای شیرین ­سازی آب در کشورمان خیلی دیر شروع شده و بسیار به کندی پیش می­رود این در حالی است که کشورهای منطقه از جمله عربستان سعودی، امارات، بحرین، کویت و قطر سال­هاست که احداث واحدهای شیرین سازی آب دریا را در برنامه خود قرار داده اند. به طوری که در حال حاضر سهم واحدهای آب شیرین کن در خاورمیانه قابل ملاحضه است. بر اساس منابع موجود در سال 2009 جهان حدود 60 میلیون متر مکعب آب دریا نمک زدایی و استفاده می­ شد. این در حالی است که در سال 2010 این میزان به حدود 70 میلیون متر مکعب و در سال 2015 ظرفیت جهانی به حدود 86 میلیون متر مکعب رسیده و پیش بینی می­شود این ظرفیت در سال 2020 به حدود 120 میلیون متر مکعب در روز برسد که حدود 40 میلیون متر مکعب آن پیش بینی برای کشورهای خاورمیانه است.
به عبارتی 44% ظرفیت تولید واحدهای آب شیرین کن به خاورمیانه و آفریقای شمالی اختصاص دارد. پیش بینی می­شود که نرخ رشد در این مناطق در سال­های آتی حدود 9% در سال باشد.
در حوزه دریای خزر برخی از کشورها احداث واحدهای شیرین سازی آب دریا را از چند سال پیش آغاز کرده اند. در حال حاضر قزاقستان 39 میلیون متر مکعب در سال آب دریا را برای مصارف مختلف شیرین می­کند و در نظر دارد که این ظرفیت را تا چند سال آینده به حدود 140 میلیون در سال برساند. ترکمنستان و آذربایجان نیز با احداث واحدهای زیر 50.000 متر مکعب در روز از آب دریای خزر استفاده می­ کنند و برنامه توسعه ­ای نیز دارند. این در حالی است که سهم ما از دریای خزر در زمینه آب شیرین کن بسیار ناچیز است.
کشورهای همجوار خلیج فارس ظرفیت­ های قابل ملاحظه­ ای در شیرین سازی آب دریا به خود اختصاص داده اند، به طوری که عربستان سعودی به تنهایی سهمی در حدود 24% تولید جهانی را دارا می­باشد. ولی متأسفانه سهم ایران شاید کمتر از2% باشد.
در سال­های اخیر شاهد مشکلاتی در تأمین آب شرب در شهرهای مختلف خوزستان بوده­ ایم که علی رغم وجود منابع آب رودخانه­ ای، به دلیل شور شدن آن­ها، مردم این استان با کمبود و کیفیت پایینی از آب مواجه هستند. البته بیشترین کمبودها را در استان سیستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر شاهد هستیم.
در حال حاضر حدود 50 واحد آب شیرین کن در استان بوشهر، حدود 90واحد در استان هرمزگان و حدود 20 واحد در استان سیستان و بلوچستان و 5 واحد در استان خوزستان نصب شده اند که این واحدها عمدتاً با ظرفیت کم هستند به طوری که کل ظرفیت آب شیرین کن­ ها در ایران کمتر از 500 هزار متر مکعب در روز است.
با توجه به توضیحات فوق لزوم احداث واحدهای بیشتر در مناطق ذکر شده از اهمیت خاصی برخوردار بوده و به همین دلیل صندوق نوآوری و شکوفایی تصمیم گرفته که با شرکت­های دانش بنیانی که در این زمینه فعالیت دارند یا مایل هستند در آینده فعالیت خود را شروع کنند، در سرمایه­ گذاری مشارکت نماید. سهم صندوق در مشارکت تا 40% کل سرمایه­ گذاری خواهد بود. شرکت­ هایی که دانش بنیان نیستند ولی مایلند در زمینه شیرین سازی آب دریا ورود کنند، می­توانند ابتدا شرکت خود را دانش بنیان نمایند و سپس درخواست خود برای صندوق نوآوری و شکوفایی ارسال نمایند.
شرکت­های متقاضی لازم است فرم مشارکت در سرمایه­ گذاری را در این لینک (سامانه غزال صندوق نوآوری و شکوفایی) تکمیل نمایند. پس از دریافت فرم توسط صندوق جلسات توجیهی و چگونگی پیشبرد طرح با متقاضی گذاشته خواهد شد.
به امید روزی که مردم کشورمان در آینده نزدیک دیگر از نبود آب شرب رنج نبرند.